قصر قفس
دارم به یه قالب جدید فکر میکنم دو ماه طول می کشه
همیشه یه جای خالی توی قاب عکس من بود نمی دونم نمی دونم شاید این قسمت من بود شاید اینه سرنوشتم همیشه تنها بمونم قصه های عاشقی رو یکه و تنها بخونم نه دیگه ستاره بارون نه دیگه مهتابیم من نه دیگه غزل می خونم نه دیگه بهاریم من من مسافرم تو جاده هیشکی دل به من نداده خسته و تنها و بی روح تشنه با پای پیاده می گذرم اما چه فایده توی تنهایی و غربت عمر کمش ، خیلی زیاده سهم من خالیه از عشق قلب من غرق سکوته همیشه هر وقت که بودم اون که دوس داشتم نبوده . . .
نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386ساعت
0:38 توسط امیرحسین توکلی| |
| Design By : Night Skin |