سلام

به قول يكي از دوستان - دو سال پيش امروز – روز متفاوتي بود. شايد يكي از مهم ترين روزاي زندگيم.

قصر قفس تو بلاگفا به ثبت رسيد ، هر چند اون روز اسمش دلكده بود ولي اينقدر بعد از اون ، اين اسم رو ديدم كه تصميم گرفتم شناسنامشو عوض كنم با اين حساب علاوه بر چهار باري كه قالب عوض كردم ؛ دو بار هم اسم رو تغيير دادم. ولي خب اين تغييرات خيلي مهم نبود. بيشتر از همه چيز تغييري كه تو روحيم به وجود اومد واسم مهمه. يه جورايي احساس مي كردم كه يه بچه دارم. بچه اي كه آيينه اي بود براي پدرش . و روز به روز باعث مي شد پدرش بهتر از قبل بشه و شد.

سبك كارم ، كلمات ذهنم ، اعتماد به نفسم ، دركم از شعر و يه سري چيزاي محرمانه ي ديگم با وبلاگ رشد كرد و پخته تر شد. تو اين مدت با دوستاي زيادي آشنا شدم كه ازشون خيلي چيز ياد گرفتم و واقعا با راهنمايي هاشون منو به سمت جلو پرتاب مي كردن.اونم چه پرتابی

از همه به خاطر تعرفاشون ، انتقاداتشون و نظراي واقعا ارزشمندشون ممنونم. و من هنوز اول راهمو تنها دلخوشیم دوستای وبلاگیمن

هفت شعر پر پر بازديد وبلاگ توی این دوسال اینا بود:

   ۱-جشن تولد

   ۲-تیک تیک ساعت

   ۳-مجرم همیشه خندون

   ۴-فلسطین

   ۵-شعله و باروت

   ۶-به درک

   ۷-نوش دارو

 و... همیناینم آخرین شعرم