قصر قفس
از تو تا ترانه
۱. لبخندهای کودکانه ات را به چندمین شعله فروختی؟ هر سال که می گذرد برای پاره کردن کاغذ های رنگی حریص تر می شوی اما . . . ذوق نمیکنی! دیگر بی آن که بگویی سیـــب نمیشود عکس های رنگی تو را برای همیشه قاب گرفت. ۲. هنوز هم نمیتوانی میان مردم این سرزمین کسی را پیدا کنی. این سرزمین قهرمان های اساطیری دورش را به تو ترجیح می دهد حتی اگر تو به پای دل های سوخته خونت را حراج کرده باشی اینجا هنوز خدای مردم همانی است که خون تو را می ریزد خـوشـا آنکـس که افطـارش مدام است کـه روزه بر هـمـه جایـش حرام است به صبح و ظـهر و عصر و مغرب و شام و در کل در تـمام طـــــــول ایام بــه زخـم معـده و روده دچـار است هـمـه مـاه مـبـارک در فـشـار است خــوشـا عـذر مـوجه ، روزه خـواری خـوشـا طــول زمـسـتـان را بـخاری خوشا آنکس که دائم اهل حال است بـرایـش روزه داری ضـدحـال است دلیل روزه خواریش هـمیشه . . . نـمی تونـم چقدسخته نـمیشه! اگر روزه بگـیرم گـشنـه میـشـم هنوز کاری نکـرده خـسـته میـشم خوشا یک مشت بهونه ، روزه خواری خوشا یک پـادگان سـرباز فـراری بدا آنکس که چون ما روزه دار اسـت تـمام مـــاه را زار و نـزار اسـت هـمیشه فـکـر و ذکـرش مـاه شــوال که گم تـر مـیشـود شـوال هر ســال بـیـا تا در سـفـر باشـیـم ته ماه از این هم در به در تر شیم ته ماه خـوشـا سـبـز فـلـک ، داس مـه نـو بــدا ســردرگـمـی هـای مـن و تـو + در نسخ قدیمی تر اینگونه آمده " خوشا آنکس که دائم اهل حال است / برایش روزه داری بس محال است" ++ ما اصلا نمی فهمیم چطور میشود که تعداد و زمان و مدت خسوف و کسوف را در طی صد سال آینده میشود تعیین کرد اما این هلال مه شوال را نمی شود!
| Design By : Night Skin |
" هرگونه استفاده ، چاپ و انتشار مطلب از این وبلاگ بدون اجازه ی نویسنده غیر مجاز می باشد. "
LinkDump