تبليغاتX
قصر قفس


قصر قفس

از تو تا ترانه

 

صفر نهصد و دوازده

چهارصد و شصت و شونزده

 

هر كي ميگه شونزده نيست

هيفده و هيجده و نوزده و بيست

 

آوا پري نازنين

ويدا زري ياسمين

 

سارا غزل سپيده

تارا عسل فريده

 

هر كسي رو ببينه

توي دلش ميشينه

 

سه سوته عاشق ميشه

از بيخ و اصل و ريشه

 

فوري شماره ميده

طفلي نديد بديده

 

تشنه ي ارتباطه

بدجوری قاط ِقاطه

 

هر بيس دقيقه يك بار

عاشق ميشه هزار بار

 

با صد هزار تا ترفند

با اشك و گاهي لبخند

 

دنبال دوس دختره

هيچي نگم بهتره

،

هيچي نگم؟!! نميشه!!

سكوت واسه هميشه؟

 

خیلی خطرناک میشه

 سنگه و قلب ِ شیشه

 

یه روز با این ، یه روز با اون

جوجه کباب بی استخون

 

شینسل مرغ ، بختیاری

قرض و قوله ، بدهکاری

 

کادوی جورواجور و شیک

کفشای چرم حتی ماتیک

 

هم واسه این هم واسه اون

دنبال عطرای گرون

 

تموم ایناش به درک

سر به هواس این پسرک

 

یادش میره کجا ، به کی

گفته که تو عشق منی

 

گفته که رویای منی

امید فردای منی

 

میمیره خنده رو لبام

اگه نباشی تو با هام

 

گاهی یه ریز سوتی میده

خیلی تمیز سوتی میده

 

گفته که بعد نازپری

تو عشق اول منی

 

" ناز پری بیستمیش بوده

تو عشق بیست و یکمی "

 

+ چند بیت اول این شعر رو توی سرویس دانشگاه نوشتم ، یه خانومی رو صندلی کنار من نشسته بود ، وقتی شعر رو واسه یکی از دوستانم تو سرویس خوندم ، خیلی خندید ، خیلی خیلی خندید و  گفت :" این خانوم داشت نوشته هاتو نگاه میکرد و تا دو خط اول نوشته هاتو خوند ، روشو کرد اونور ، احتمالا فکر کرده داری شماره میدی و بهش برخورده".

آخه تا حالا دیدین کسی شماره رو با حروف بنویسه و بده کسی؟!!!

 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1387ساعت 15:50 توسط امیرحسین توکلی| |

 

نامَتو شُستم با اشکام

من ُ باز دیونه کردی

هِق هِقم ارزونی ِ تو

نگو که بر نمیگردی

 

نگو که فرقی نداره

بودن ُ نبودن ِ تو

من دیگه جونی ندارم

برای سرودن از تو

 

چِل گیس ِروسری سیاه!

شک داری به صداقتم؟

من چِجوری باید بگم

تا پای ِجون عاشقتم؟

 

دستای پژمرده ی من

کمه برای ِداشتنِت

این دل بی قرار ِمن

کمه برای ِخواستنت

 

 

پری ِمهربون ،  بمون

چرا بهونه میاری؟

من هنوزم دوست دارم

تویی که دوستم نداری¤

 

چِل گیس روسری سیاه!

شک داری به صداقتم؟

من چِجوری باید بگم

تا پای جون عاشقتم؟

 

¤ هنوز باور دارم که دل به دل راه داره. تو هم منو دوس داری. اینُ خوب میدونم.

" چل گیس روسری سیاه! " انگار یغما این واژه هارو برای تو کنار هم چیده.

 

نوشته شده در شنبه دوازدهم بهمن 1387ساعت 0:53 توسط امیرحسین توکلی| |

 

 

 

بيا برگرد تا خونه از عادتت سير نشده

تا كـه ريخت شوهـرت شبيه كفگيـر نشده

 

بيـا تا تميزه اينجا و مث قيـر نشده

تا هنوز يكيه شلوارشو جَو گيـر نشده

 

آخـه شبا جاي شام ، تو دلم درياي آبه

صبا كه پا ميشم از خواب،فكر من لنگه جورابه

 

هنوزم وقتي كه نيستي همـه ي كارا خرابه

نيمرويي كه پخته بودم مثِ زَهره،هنوزم...روي اجاقه

 

 

+ سیاوش قمیشی رو با همه ی غیر مجاز بودنش خیلی دوس دارم. همیشه سطح مخاطبانش رو بالا میبینه و به شعورشون احترام میزاره. می خواستم یه کاریکاتور از سیاوش رو بزارم واسه این پست ، اما انگار کسی تا بحال این کاریکاتور رو نکشیده. منم جا داره شرمنده باشم واسه این شوخی با سیاوش عزیز.  اصل این ترانه رو در آلبوم قصه ی امیر که متولد ۱۳۷۶ هست میتونید بشنوید و برای چندمین بار احتمالا لذت ببرید.

++ حروفی که پر رنگ هستن و سه نقطه ی آخرین بیت بی منظور نیست. اما مخاطب خاص داره.

 

 

نوشته شده در سه شنبه یکم بهمن 1387ساعت 3:13 توسط امیرحسین توکلی| |


Design By : Night Skin