به تو عادت كرده بودم

                      رفتي و دل و شكستي

                                      من به تو دل بسته بودم 

                                                       دلتو به من نبستي

 مثل آخرين سكانسه 

                   با شكوه و عاشقانه

                                   من پرازسكوت وحسرت 

                                                   تو پر از شعر و ترانه

 مات لبخند تو بودم

                   بي قرار و شاعرانه

                                      با تو من پر مي گرفتم

                                                           تا نهايت ، بي بهانه

 دل من تنگ ميشه اما 

                   هر چي تو بخواي همونه

                                          تا ابــد به يادت هستم

                                                        منو كه يادت مي مونه؟

 رفتنت از سرنوشتم

                  سخته اما چاره اي نيست

                                         فك نكن دلـخورم اصــلا

                                                          از شـما گلايه اي نيست