قصر قفس
از تو تا ترانه
منم تنها ترين تنهاي اين دشت پر از ترديد تنها مانده اي كه مرگ را با عشق مي بوسيد منم آواره ي دنياي پوشالي اين دوران منم آن خيس خورده در مه و باران به سان بره اي هستم گرفتار و بسي ترسان ميان گله اي از گرگ ماندم با تني لرزان من آن مجنون صحرا گرد بي ليلي من آن گلگون رخصار از غم و سيلي در اين تنهايي تاريك درد آلود من تنها گريزانم ز نافرجامي اميد در فردا
نوشته شده در شنبه یکم مهر 1385ساعت
22:51 توسط امیرحسین توکلی| |
| Design By : Night Skin |
وقتی بغض هایم به بن بست میخورد و . . . من میمانم و راز های مگو . . . من میمانم ودلتنگی های شبانه . . . من میمانم و . . . این بی تو ماندنم در تمام زندگی امتداد می یابد . . . دلتنگی هایم می شود این ترانه هایی که می بینی . . . ترانه هایم می شود دفتر خاطرات من . . . خاطراتی که تو را در خود دارند . . . می خواهم در میان این قفس از رویای با تو بودن قصری بسازم به وسعت دوست داشتن . . . اینجا هر روز بیشتر عطر تو را به خود می گیرد . . . دست کم در ترانه هایم ماندنی باش . . . دختر رنگین کمان!
" هرگونه استفاده ، چاپ و انتشار مطلب از این وبلاگ بدون اجازه ی نویسنده غیر مجاز می باشد. "
" هرگونه استفاده ، چاپ و انتشار مطلب از این وبلاگ بدون اجازه ی نویسنده غیر مجاز می باشد. "
LinkDump