تبليغاتX
قصر قفس


قصر قفس

از تو تا ترانه

مــرغ آبـي دلـــم رقـصـيـد

 

آسـمـان از آبـيـش خـنـديد

 

 

 

آه دل در خـلـــوتـي نـا امـن

 

نازنين چون سيب مي غلتيد

 

 

 

يـاد بــرگـي بـر تـن يـك رود

 

لحظـه اي قلب مـرا بـوسيـد

 

 

 

سـيـل غم در لحظـه ها جاري

 

تـا گـل لبـخـنـد مـن خـشـكيـد

 

 

 

ايـن زمـانـه بارمـن مي بست

 

بـا نـگـاهي خـالـي از تـرديـد

 

 

 

خسته ام خسته اي بي روح

 

كي شقايق حال من پرسيد؟

 

 

 

در خـيـالـم قـطـره اي از نـور

 

مي چكيـد و پـاي مي كوبيد

 

 

 

در حـقـيـقـت سايه اي تاريك

 

بـال گسـتـرد و به مـن تـابـيـد

 

 

 

لحظه اي چون شعله و باروت

 

بــوي مـرگ آمـد مـرا بـوسيـد

 

 

نوشته شده در جمعه بیست و نهم اردیبهشت 1385ساعت 0:58 توسط امیرحسین توکلی| |

آن كس كه تو را صورت نيكويي داد

 

پس بر من مسكين عـيـنـك دودي داد

 

 

چون موي تورا لعل و گوهر بخشيد

 

بر من كچل  موي مـصـنـوعـي داد

 

 

آن دم كه چشمان تورا رنگين كرد

 

بر چـشـم چـپـم لـنـزاي رنگي داد

 

 

چون قامت تو سرو نمود و پرداخت

 

پاشنه اي بلند كـفـش من ورني داد

 

 

چون پوست تو رنگ شيري بخشيد

 

انـواع كـٍرم از كَـرم ايزي داد

 

 

چون وجودت به كمالات آراست

 

بــهــر هـر نــقـص مـرا راهـي داد

 

 

بهر هر نـقص راهـي است مـرا اما

 

آسـان بـشـود گـر خـدا پولي داد

 

 

نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت 1385ساعت 20:54 توسط امیرحسین توکلی| |

مـن ز بـنـد وزن و قـافـیه آزادم

ناله اما به خیال دیگران فریادم

پـرم از رنـج وتـبـاهـی امـا

در نـگـاه دیگـران دلـشـادم

هر کس که به غیر خوددل می بندد

بـر ریـش برادر خـودش مـیخنـدد

باما منشین که غیر تو ما هستیم

با ما بنشینی مغز تو می گندد

نوشته شده در شنبه دوم اردیبهشت 1385ساعت 19:55 توسط امیرحسین توکلی| |


Design By : Night Skin