قصر قفس
از تو تا ترانه
نوشدارو دست من پايم به راهت خستـه است راه تودور است وچشم ما به ظلمت بسته است نيست نيرويي مرا جان ده كه جان گيرد تو را آن كه برپـاي رفـيقان سنگ خارا بسته است عـمـر خود كردي تباه نوشـدارو بـهـرچـه؟ مـرگـنـاهـي هم ز چـنگت رسـتـه اسـت؟ نوشدارو نـوشِ من چـون من به آن لايق تـرم كه به اين راه درازت جان ز لب برجسته است خواب نوشيـنت به نوشيدن زِ نوشِ جانِ يـار يارِ ما نوشَش فزون جامش زجانان بسته است درب رحمت بسته نيست وقت توبه باز آي يار ما درب ترحـم سوي خوبان بسته است
نوشته شده در پنجشنبه چهارم اسفند 1384ساعت
12:59 توسط امیرحسین توکلی| |
| Design By : Night Skin |
وقتی بغض هایم به بن بست میخورد و . . . من میمانم و راز های مگو . . . من میمانم ودلتنگی های شبانه . . . من میمانم و . . . این بی تو ماندنم در تمام زندگی امتداد می یابد . . . دلتنگی هایم می شود این ترانه هایی که می بینی . . . ترانه هایم می شود دفتر خاطرات من . . . خاطراتی که تو را در خود دارند . . . می خواهم در میان این قفس از رویای با تو بودن قصری بسازم به وسعت دوست داشتن . . . اینجا هر روز بیشتر عطر تو را به خود می گیرد . . . دست کم در ترانه هایم ماندنی باش . . . دختر رنگین کمان!
" هرگونه استفاده ، چاپ و انتشار مطلب از این وبلاگ بدون اجازه ی نویسنده غیر مجاز می باشد. "
" هرگونه استفاده ، چاپ و انتشار مطلب از این وبلاگ بدون اجازه ی نویسنده غیر مجاز می باشد. "
LinkDump